Çalışma Hayatı

Maliyetten firar etmek için hayatımızı çalıyorlar

Kop Dağı Tüneli inşaatındaki patlamada yaralanan işçilerden biri yaşamını yitirdi. Şantiyede geçen sene çalışan ve can güvenliği olmadığı için işten ayrılan bir işçi, “Berbat bir yerdi, sık sık göçük oluyordu. Maliyetten firar etmek için hayatımızı hiçe sayıyorlar” dedi.

Maliyetten kaçmak için hayatımızı çalıyorlar

Rıfat Kırcı

Bayburt-Erzurum karayolunun Kop Dağı mevkisindeki tünel inşaatında 5 gün önce meydana gelen patlamada yaralan 11 işçiden biri, tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitirdi. Bu iş cinayeti, Bayburt Grup’a ait şantiyedeki fena çalışma koşullarını ve alınmayan iş güvenliği önlemlerini bitmiş gündeme getirdi. Şantiyede geçen yıl 3 ay çalışan ve can güvenliği olmadığı için işten ayrılan Burak Yılmaz adlı işçi, “Berbat bir yerdi. Maliyetten firar etmek, vakit için işçinin hayatını hiçe sayıyorlar” dedi.

Tünel inşaatında 24 Eylül’de gaz sıkışması sebebiyle yaşanan patlamada ağır yaralanan ve Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi’ne sevk edilen işçilerden 21 yaşındaki Oğuzhan Orak, dün yaşam mücadelesini kaybetti. Orak’ın askerden yeni geldiği ve tünelde çalışmaya başladığı, daha ikinci iş günündeyken patlamanın meydana geldiği öğrenildi. Yaralılardan 8’i taburcu olurken 2 işçinin ise tedavisi sürüyor.

SIK SIK GÖÇÜK OLUYORDU

Bu şantiye daha önce de fena egzersiz koşulları ve yargı gasplarıyla kamuoyunun gündemine gelmişti. Şantiyede çalışan işçiler geçen sene İnşaat ve Yapı İşçileri Sendikası (İYİ-SEN) öncülüğünde grev yapmış, gasp edilen haklarını istemişti. İşçiler grevleri sırasında tünel inşaatında iş güvenliğiyle ilgili yaşanan sorunlara da dikkat çekmişti.

Bu işçilerden Burak Yılmaz, BirGün’e konuştu. Kop Dağı tünel inşaatında 3 ay çalıştığını bildiren Yılmaz, “İş güvenliği yoktu, önlem alınmıyordu, ücretlerimizi de alamıyorduk, o yüzden ayrıldım” dedi. Şirketin maliyetten sakınmak ve zaman kaybetmemek için bu önlemleri almadığını söyleyen Yılmaz, şunları anlattı:

“Günde 12 saat çalışıyorduk. Tünelin her tarafından su geliyordu. sıkça göçük oluyordu. Havalandırmalar zaten berbattı, çalışmıyordu havalandırmalar. Biz uyarılarımıza rağmen şantiye şeflerine sözümüzü dinletemedik. Toprağı sıkılaştırmaya yarayan şaptirik dediğimiz beton vardı. Biz şaptirik önlemi alalım diyorduk, dinleyen olmuyordu. Gelen şaptirik alışılagelmiş oluyordu, işe yarar olmuyordu. Derhal de böyle bir durum yaşandı, bir arkadaşımız ölmüş, fazla üzgünüm.”

UYARDIK AMA DİNLETEMEDİK

Kendisinin de şantiyede çalışırken iş kazaları yaşadığını gösteren Yılmaz, “Üzerime toprak geldi, hemen hemen göçük aşağıda kalacaktım” diye konuştu. Yılmaz, şöyle devam etti: “Bu kazadan sonradan formenlere, şeflere serzenişte bulundum, bu böyle olmaz dedim. Çatlak, çıkık yerlerin olduğunu, çıkışın kapanması durumunda ölebileceğimizi söyledim. Biz bunları söyledik, çok uyardık fakat önlem aldıramadık. Bizi şantiyeye kepçeyle götürüp getirirlerdi. Bir defasında kepçenin kenarına asılıyordum, çukura girince zıpladım, kafam kanadı. Buna benzer kazalar zaten her gün yaşanıyordu. Bu yüzden ayrıldım işten.”

DENETİME GELENLER YEMEK YİYİP GİDERDİ

Yılmaz, şantiyede zaman zaman denetleme yapıldığını, lakin bu denetimlerin göstermelik olduğunu kaydetti: “Denetime geldikleri vakit patronlar yemeklerini yedirip onları gönderirdi. İşçilerin içine dahi girdiklerini görmedik. Yemeklerini yer, kahvelerini içer, selam verip giderlerdi. Onları bizimle görüştürmüyorlardı, soru bile soramıyorduk.”

Kendilerine yeterinde bireysel koruyucu ekipman ve malzeme verilmediğini de söyleyen Yılmaz, şunları dile getirdi: “Önlemlerin maliyetinden çekindikleri için hiçbir şey yapmazlardı. Günde yaptıkları iş başına devletten para alıyorlar. Bunun için günde 1 metre gidilmesi gerekiyorsa bunlar 2 metre ilerletirlerdi bizi. Tedbir alsa süre kaybedecek, maliyet artacak. Onun için toprak kazanç mi gelmez mi diye hiç düşünmezlerdi. Biz uyardığımız zaman ‘siz işinizi yapın’ diyorlardı. Biz zeminin fena olduğunu, önlem alınması gerektiğini daima söyledik. ya da ‘azar azar ilerleyelim’ dedik. Ancak göçükler, kazalar olunca ucuz, normal malzemelerle önlem alırlardı. Malzemeyi de eksik verirlerdi. Mesela önlem için 60 torba çimento kullanmak gerekiyorsa bunlar 5-6 torba verirdi.

İnşaat işçisi Burak Yılmaz son olarak “Sistemsiz çalışıyorlar. Daha fazla para için işçinin hayatından çalıyorlar” diye konuştu.

Benzer Haberler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu